WIĘCEJ ROZWAŻAŃ W ARCHIWUM
25 lutego, środa – Ewangelia wg. św. Łukasza (Łk 11,29-32)
Znak Jonasza
A gdy tłumy się gromadziły, zaczął mówić: «To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany, prócz znaku Jonasza. Jak bowiem Jonasz stał się znakiem dla mieszkańców Niniwy, tak będzie Syn Człowieczy dla tego plemienia. Królowa z południa powstanie na sądzie przeciw ludziom tego plemienia i potępi ich; ponieważ ona z krańców ziemi przybyła słuchać mądrości Salomona, a oto tu jest coś więcej niż Salomon. Ludzie z Niniwy powstaną na sądzie przeciw temu plemieniu i potępią je; ponieważ oni dzięki nawoływaniu Jonasza się nawrócili, a oto tu jest coś więcej niż Jonasz.
Refleksja:
To plemię jest plemieniem przewrotnym. Żąda znaku, ale żaden znak nie będzie mu dany,…
Wielu ludzi postrzega Boga w dosyć dziwny sposób. Ma wymagania wobec Niego. On powinien na ich żądanie czynić znaki i cuda. Było tak kiedyś i jest tak obecnie. To my mówimy niejednokrotnie Bogu co ma i powinien czynić. Jakie cuda ma działać w naszym życiu. Mało kto dziękuje Mu za to co otrzymuje. Mało kto Mu ufa.
Przy takim podejściu – człowiek sam stawia się ponad Nim. Bóg ma być czarodziejem spełniającym nasze życzenia. Czy to jest wiara? W tym wszystkim nie ma zaufania, uniżenia i miłości. Są same roszczenia.
Duchu Święty daj nam wiarę dziecka. Pełną ufności w Boże działanie i miłości Mu należnej.