WIĘCEJ ROZWAŻAŃ W ARCHIWUM
25 stycznia, niedziela – z Pierwszego Listu św. Pawła Apostoła do Koryntian (1 Kor 1,10-13.17-18)
Chrystus jest niepodzielny
A przeto upominam was, bracia, w imię Pana naszego Jezusa Chrystusa, abyście byli zgodni, i by nie było wśród was rozłamów; byście byli jednego ducha i jednej myśli. Doniesiono mi bowiem o was, bracia moi, przez ludzi Chloe, że zdarzają się między wami spory. Myślę o tym, co każdy z was mówi: «Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa». Czyż Chrystus jest podzielony? Czyż Paweł został za was ukrzyżowany? Czyż w imię Pawła zostaliście ochrzczeni?
Prawdziwa mądrość zapewni jedność
Nie posłał mnie Chrystus, abym chrzcił, lecz abym głosił Ewangelię, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć Chrystusowego krzyża. Nauka bowiem krzyża głupstwem jest dla tych, co idą na zatracenie, mocą Bożą zaś dla nas, którzy dostępujemy zbawienia.
Refleksja:
Myślę o tym, co każdy z was mówi: «Ja jestem Pawła, a ja Apollosa; ja jestem Kefasa, a ja Chrystusa»
W jedności siła. Kościół jest Chrystusowy, nie Pawłowy, Kefasa czy Apollosa. Gdy niektórzy duchowni zamiast nauki Chrystusa na pierwszym miejscu stawiają siebie, wtedy dochodzi do rozłamów w Kościele i zwiedzenia wiernych.
Módlmy się o jedność w Kościele i dobrych kapłanów. Prośmy, aby głosili Ewangelię stawiając Pana Jezusa i Jego naukę na pierwszym miejscu.
24 stycznia, sobota – Ewangelia wg. św. Marka (Mk 3, 20-21)
Wzmożony ruch
Potem przyszedł do domu, a tłum znów się zbierał, tak że nawet posilić się nie mogli. Gdy to posłyszeli Jego bliscy, wybrali się, żeby Go powstrzymać. Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów».
Refleksja:
Mówiono bowiem: «Odszedł od zmysłów».
Czasami nasze otoczenie nas nie rozumie, lub nie chce tego uczynić. Nasze działania odbiera jako szaleństwo. Może to być dla nas sygnał, abyśmy się nad swoim postępowaniem zastanowili. Zatrzymajmy się, przemyślmy nasze działania. Jeżeli w sercu poczujemy spokój – działania nasze kontynuujmy. Jeżeli pojawi się niepewność, drżenie, wątpliwości lub strach – odstąpmy od nich.
Duchu Święty prowadź na w naszym życiu. Ucz nas odczytywania Woli Boga i pomóż nam w niej wytrwać. Nie pozwól nam się pogubić.
23 stycznia, piątek – Ewangelia wg. św. Marka (Mk 3,13-19)
Wybór Dwunastu
Potem wszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego. I ustanowił Dwunastu, aby Mu towarzyszyli, by mógł wysyłać ich na głoszenie nauki i by mieli władzę wypędzać złe duchy. Ustanowił więc Dwunastu: Szymona, któremu nadał imię Piotr; dalej Jakuba, syna Zebedeusza, i Jana, brata Jakuba, którym nadał przydomek Boanerges, to znaczy synowie gromu; dalej Andrzeja, Filipa, Bartłomieja, Mateusza, Tomasza, Jakuba, syna Alfeusza, Tadeusza, Szymona Gorliwego i Judasza Iskariotę, który właśnie Go wydał.
Refleksja:
Potem wszedł na górę i przywołał do siebie tych, których sam chciał, a oni przyszli do Niego.
Pan Jezus powołuje uczniów tych, których wybrał. Aby odpowiedzieć na Jego powołanie Ci muszą włożyć w to pewien wysiłek – wejść na górę. Powołanie przez Boga, to zaproszenie do wejścia z Nim w relacje – podejście bliżej, aby to było możliwe. Wiara nie polega tylko na czekaniu i braniu od Boga, ale również na dawaniu samego siebie.
Duchu Święty prowadź nas na spotkanie z Bogiem. Niech Twoje światło wskazuje nam właściwą drogę do Niego.
22 stycznia, czwartek – Ewangelia wg. św. Marka (Mk 3, 7-12)
Napływ tłumów
Jezus zaś oddalił się ze swymi uczniami w stronę jeziora. A przyszło za Nim wielkie mnóstwo ludzi z Galilei. Także z Judei, z Jerozolimy, z Idumei i Zajordania oraz z okolic Tyru i Sydonu szło do Niego mnóstwo wielkie na wieść o tym, jak wiele działał. Toteż polecił swym uczniom, żeby łódka była dla Niego stale w pogotowiu ze względu na tłum, aby na Niego nie napierano. Wielu bowiem uzdrowił i wskutek tego wszyscy, którzy mieli jakieś choroby, cisnęli się do Niego, aby Go dotknąć. Nawet duchy nieczyste, na Jego widok, padały przed Nim i wołały: «Ty jesteś Syn Boży». Lecz On surowo im zabraniał, żeby Go nie ujawniały.
Refleksja:
Toteż polecił swym uczniom, żeby łódka była dla Niego stale w pogotowiu ze względu na tłum, aby na Niego nie napierano.
Pan Jezus pomaga wszystkim, którzy się do niego zwracają o pomoc. Jednak wyraźnie czyni to, zachowując pewien dystans. Nie pozwala na to, żeby na Niego napierali.
Także nam potrzebna jest w życiu podobna, bezpieczna przestrzeń wokół nas samych. To ona daje nam poczucie bezpieczeństwa i pozwala na swobodne działania, chociażby w niesieniu pomocy innym.
Duchu Święty prowadź nas tak, abyśmy umieli zachować wokół siebie bezpieczną przestrzeń. Naucz nas dystansowania się do otoczeni, aby ono nas nie przytłoczyło.